အာဏာရွင္ေျခဖ၀ါးေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ေနရမွာေတာ့အတူတူပဲ။

လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး၊ တစ္အုပ္စုနဲ႔တစ္အုပ္စု၊ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု၊ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးနဲ႔တစ္မ်ဳိး၊ 
ဘာသာတစ္ခုနဲ႔တစ္ခုၾကား နားလည္မႈ သည္းခံမႈ ခြင့္လႊတ္မႈတရားေတြ လက္ကိုင္ထားၿပီး သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားၾကရပါမယ္။ ဒါမွသာ ႏိုင္ငံနဲ႔တစ္၀ွမ္း တည္ၿငိမ္မႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အသြင္ေဆာင္မွာျဖစ္တယ္။

လူထုလည္းနစ္၊ တိုင္းျပည္လည္းနစ္ ေနအုံးေတာ့မွာပါပဲ။

ဘယ္သူမဆို လူမ်ဳိးတူလို႔၊ ဘာသာတူလို႔၊ ကိုးကြယ္မႈတူလို႔၊ ယုံၾကည္ခ်က္တူလို႔၊ 
ခံယူခ်က္တူလို႔၊ အုပ္စုတူလို႔ဆိုတဲ့ အစြဲေတြန႔ဲ မွန္မွန္မွားမွား ကိုယ့္လူဖက္ကပဲ ရပ္တည္မယ္၊ ကာကြယ္မယ္ဆိုတဲ့ အက်င့္ဆိုး၊ စ႐ိုက္ဆိုးမ်ဳိးေတြက ဒီမိုကေရစီနဲ႔ေတာ့ ဆန္႔က်င္တယ္ခင္ဗ်။

၄၃၆ ကို ျပင္ဖို႔လိုတယ္ဗ်၊ ဒုံးမေ၀းၾကစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ။

ေနၾကစမ္းပါဦးဗ်။
ေရႊေၾကးစည္ နာေရးယာဥ္ေမာင္း ကိုထြန္းထြန္းကို 
ကုလားက သတ္တယ္ခ်ည္း ေျပာေနရေအာင္ 
ကုလားသတ္တာကို ျမင္တဲ့လူ၊ သိတဲ့လူ၊ ၾကားတဲ့လူ 
ဘယ္ႏွေယာက္မ်ား႐ွိလို႔တုန္း။

ေခ်ေဂြဗားရားရဲ႕ မိန္႔ခြန္းေလးပါ။

ငယ္ငယ္ကတည္းက အသဲထဲစြဲက်န္ရစ္ေနတဲ့ 
ေခ်ေဂြဗားရားရဲ႕ မိန္႔ခြန္းေလးပါ။

လူကိုလူလိုျမင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိေတြေပ်ာက္ဆုံးေနၾကတာ။

ဘာသာတရားဆိုတာ လူမႈဘ၀တည္ေဆာက္တဲ့လမ္းစဥ္၊ လူမႈဘ၀သက္တမ္းေမြးျမဴ ရမယ့္ ပုံစံ စံနစ္ဇယားတစ္ခုပါ ။ လူမႈဘ၀သက္တမ္းေမြးျမဴဖို႔အတြက္ ဘ၀ရဲ႕လမ္းၫႊန္ျဖစ္တယ္။
ကမာၻေပၚမွာထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ဘာသာတရားေတြရဲ႕ သြန္သင္လမ္းၫႊန္မႈ ကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆိုရင္

ဒါလားဟဲ့ စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ဒီမိုကေရစီ။

ၿမိဳ႕ဖ်က္၊ ျပည္ဖ်က္၊ 
တိုင္းျပည္ဖ်က္ဖို႔
အၾကမ္းဖက္သူေတြကိုေတာ့
ခံ၀န္ခ်က္နဲ႔ လက္မွတ္ထိုး ျပန္လႊတ္။

ႏိုင္ငံေရးမွာ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရးေတြကို

ဘယ္ႏိုင္ငံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ 
ဘယ္လိုစနစ္ကိုပဲက်င့္သုံး၊
အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အစိုးရကျဖစ္ေစ၊ 
ျပည္သူလူထုကျဖစ္ေစ၊